Je gaat een weekendje weg, een nachtje naar een hotel, nog een weekje op vakantie, je viert je verjaardag en prompt ben je weer een maand verder. Een maand waarin de focus behoorlijk op eten lag maar dan vooral van het genieten daarvan en niet per se van het minderen…

Eetfeest
Zo vierden manlief en ik ons vijfjarig huwelijk bij kasteel de Vanenburg. Dit kasteel staat bekend om de high tea en dat is bepaald niet onverdiend. De thee werd geschonken in wijnglazen, de hapjes waren prachtig en lekker. De high tea bestond uit drie gangen. Op de foto zie je de eerste, meest uitgebreide gang.

Na deze high tea zijn we een rondje gaan wandelen aangezien ons in de avond ook nog een 7-gangendiner stond te wachten. Zeven heerlijke schilderijtjes met bijpassende (halve) glazen wijn, daarna nog koffie, en vooruit, nog een paar friandises toe. Het zat allemaal in ons ‘culinaire arrangement’. Uiteraard de volgende ochtend nog heerlijk ontbeten om dit bacchanaal weer af te sluiten. Overdreven? Ja, wellicht.
Zou ik het overdoen? Ja. Absoluut. Het was geweldig.

Gear
Op het gebied van sport ben ik deze maand wel lekker bezig geweest, de stappen heb ik dan weer niet altijd gehaald.
Tegenwoordig kan ik ze weer netjes bij houden. Mijn Fitbit had het begeven en was helaas niet meer te repareren. Omdat ik hem nog niet zo lang had, kreeg ik mijn geld terug. Superfijn want nu kon ik switchen naar een Garmin Vivoactive 5. Dat is nog eens een upgrade! Wat een leuke functies. In het zwembad kan het horloge mijn baantjes tellen en ik kan hem gebruiken om intervaltraining te doen.
Intervaltraining is goed voor je conditie en heb je nodig om sneller te worden. In plaats van 2 km (80 baantjes) in hetzelfde relaxte tempo te zwemmen doe ik nu bijvoorbeeld 1km rustig inzwemmen en vervolgens 6×100 meter elke 2:30 en 8×50 elke 1:15. Kijk, daar gaat dat hart wel lekker van kloppen. Volgens de evaluatie van Garmin wordt mijn gezondheid en conditie zo verbeterd. Precies het doel.
Daarnaast kocht ik deze maand ook mijn eerste paar officiële ‘crossfit-schoenen’. Met mijn gloednieuwe zwarte Nike Metcons hoor ik er helemaal bij. 😎 (Nu de rest van mijn voorkomen nog…)

Zware botten bestaan niet
Tussen alle dagjes weg en vakanties door las ik het boek ‘Zware botten bestaan niet’ van Nadja Hermann. Deze Duitse dame viel (enorm) veel af en schreef een blog en uiteindelijk een boek over allerlei zaken die tussen je oren zouden kunnen zitten als je (veel) te zwaar bent. Al deze mythes worden vervolgens stevig ontkracht met behulp van humor en wetenschappelijk onderzoek. Uiteraard waren verreweg de meeste onderwerpen voor mij niet nieuw maar het boek zette mij toch aan het denken. Zo is er bijvoorbeeld een hoofdstuk over het idee dat je nooit een ‘gezond’ gewicht zou kunnen hebben als je veel te zwaar bent (geweest). Ze schrijft hier dat zij zelf altijd het idee had dat zij nu eenmaal breed was gebouwd en nooit lager zou kunnen wegen dan X kilo. (Bijvoorbeeld 100.) Vervolgens viel ze af van 150 naar 63 kg en heeft ze dit gewicht ook gehouden. (Dit deed ze overigens door het creëren van een flinke onderbehoefte qua calorieën en het langzaam introduceren van meer beweging.)
Herkenbaar want ik heb dit idee zelf ook altijd.
Wat als dat dus niet waar is? Wat als het wél mogelijk zou zijn om bijvoorbeeld 74 kg te wegen? Dream big, they say…

Daarnaast zijn er verschillende hoofdstukken gewijd aan de gezondheidsrisico’s die zwaar overgewicht met zich mee brengt. Nu ben ik zelf alweer een tijdje geleden in aanraking gekomen met de ideeën van de ‘Health at every Size-beweging. Een beweging die grof gezegd gelooft dat je gezond kunt zijn met elk gewicht als je maar lekker beweegt en enigszins gezond eet.
Uiteraard wordt hier ook wetenschappelijk onderzoek gebruikt om deze bewering te onderbouwen. Het is fijn om dat te geloven. Een bubbel waarin je comfortabel kunt vertoeven. Volgens Hermann is het echt pure onzin en vooral een gevolg van ‘cherry picking’. (Een fenomeen binnen de wetenschap waarbij je alleen de onderzoeken / resultaten gebruikt die jouw gelijk bewijzen en waarbij je andere (tegensprekende) data achterwege laat.) Al deze mythes samen noemt ze ‘Fettlogik’.
Dusja. Het zet de te dikke mens aan het denken…