Gemiddeld aantal stappen: 6648
Aantal keer gesport: 3x
De week begon op maandagochtend om 7:00 met een training in alle vroegte waarna ik naar huis fietste om te douchen en een uur later weer dezelfde kant uit terug fietste voor de mondhygiënist.. Ja ik moet beter stokeren en misschien niet alleen de laatste week voordat ik naar de mondhygiënist moet.. Verder had ik visite dus dat was een goed excuus om nog even een stukje in de vriezer zwervende appeltaart te ontdooien. Dat ruimt ook meteen weer op. Mijn nieuwe voedingsplan was nog niet binnen dus op de dinsdagmiddag kon ik ook nog gezellig meedoen met vriendinnen aan de nachos en guacamole.
Op dinsdagavond moest ik er toch aan geloven. Het voedingsplan was binnen. Het plan bestaat uit 6 maaltijden per dag die ongeveer gelijk zijn qua kcal en voedingswaarden maar die opgeteld samen slechts goed zijn voor zo’n 1600 kcal. Daarbij is het belangrijk om veel eiwitten te eten, per dag een slordige 200 gram. De hoeveelheid kcal die je dan over houdt voor koolhydraten zoals brood, rijst, pasta of aardappel is zeer beperkt.
Nu ik er zo over na denk vraag ik mij af wat ik dan had verwacht maar iets in mij hoopte nog dat mijn basismenu van 2400 kcal dat ik zelf had bedacht eigenlijk te weinig zou zijn en dat ik juist meer zou moeten eten zodat ik niet meer hoefde te snoepen uit trek en dan zou afvallen. (Soms lees je dat wel eens toch? TOCH?!)
Diëten onder de 1800 kcal heb ik eigenlijk altijd bestempeld als levensgevaarlijke crashdiëten, ofwel misdaden tegen de mensheid. (Maar dat voelt nu als een slechte grap gezien de intens schrijnende situatie in Gaza. Hallo politiek, kunnen jullie nu IETS doen? SANCTIES?! Oh nee, het is vakantie. Ja dat is ook belangrijk. Oh toch een spoedberaad. Er komen maatregelen ALS blijkt dat Israël de afspraken over het toelaten van hulp niet nakomt. Ik word hier zo boos van…)
Terug naar het onderwerp. Dit idee zit volgens Nadja Hermann (Zware botten) volledig onterecht tussen mijn oren en hoort thuis bij de ‘Vetlogica.’ Kortom, ga het nou maar gewoon doen.
Ik begon dus woensdag maar meteen met het programma. Ik startte de dag in het zwembad, opende mijn kluisje voor het deponeren van mijn kleding en werd vervolgens aangestaard door een half opgegeten roze koek. Nou nou nou.
‘Leid ons niet in bekoring, Vader!’ Een hele typische zet weer van dit universum. Enfin ik zou nu ook weer niet zo ver gaan om een half afgekloven roze koek van een vreemde op te eten. Dus legde ik de roze koek op het kluisje voor een ander om te vinden. Wat ik nu achteraf een zeer aparte actie vind, de prullenbak was ook echt prima geweest…
Vervolgens sprong ik lekker in het buitenbad. Ik wilde eens testen hoe lang het zou duren om aan een stuk door 3km (120 banen) te zwemmen. Mijn armen en benen was dit best gelukt maar mijn blaas niet dus ik moest na 2500 m echt even een korte plaspauze nemen maar al met al was ik tevreden met een tijd van 1 uur en 13 minuten. Het lijkt me een mooi doel om er in het volgende zwemseizoen 15 minuten af te halen. Maar als ik het vergelijk met de eerste keer zwemmen na de bevalling ben ik best trots. Ik dook toen met volle overtuiging midden in het bad omdat ik dacht weer als een vis in het water te zijn maar ik was eerder een vis op het droge..Ik ben toen zelfs in het ondiepe water gaan zwemmen zodat ik niet zou verzuipen en af en toe wat kon lopen. Na een half uur was ik kapot. Dat is nu zo’n 4,5 maand geleden. Lijkt me een prima progressie.
Na het zwemmen toog ik naar de supermarkt voor liters kwark, meergranen rijstwafels, sla, kipfilet en gerookte zalm.
(Ja, het vega(n) tijdperk zit er weer op. Ik probeer mijn schuldgevoel nu af te kopen door in elk geval voor biologisch te kiezen…Het helpt nog weinig. Maar aangezien ik mij altijd over van alles en nog wat schuldig voel moet ik misschien daar gewoon is iets aan doen.) Zo kon ik prima starten.
Tot mijn verbazing gingen de eerste dagen erg goed. Ik had eigenlijk alleen echt honger toen ik laat thuis kwam en daardoor maaltijd 6 op de avond pas om half 12 nam in plaats van rond de klok van 8. Ik had geen last van de mij meestal plagende gedachten als: ‘Er liggen nog ijsjes in de vriezer…’
300 gram magere kwark is best veel maar daar doe ik een klein schepje ESN flavour powder in (knutselvoer. Een lekker smaakje zonder de calorieen.) en dan smaakt het erg lekker. Voor het ontbijt heb ik ontdekt dat als je een smoothie maakt van havermout, blauwe bes, magere melk en eiwitpoeder, en je dat een beetje langer laat draaien, het een heerlijke fluffy mousse wordt. Ik zou dit bijna als dessert serveren!
Zaterdag was het voor mij weer tijd om te trainen. Een intense work-out waardoor ik heftig zwetend het pand verliet. Mijn haren nat, ik voelde de straaltjes over mijn gezicht lopen. Maar ik moest nog even langs de markt. Daar werd ik toch wat vreemd aangekeken. Ik kwam thuis en trof in de spiegel een soort rode pandabeer aan. Dus ik begrijp nu wel waarom..
Zaterdag heb ik 1 maaltijd afgeweken van het menu voor een stuk marspeintaart (uit de vriezer) om de halve verjaardag van mijn dochter te vieren. (Dat hadden we al een tijd geleden zo afgesproken.) Nu kan je zeggen, he, wat gek, had dat nu niet gedaan. Maar voor mij was het ook wel een goed leermoment om de verdere dag gewoon weer door te gaan met het plan en niet door te slaan in allerlei andere lekkernijen of bijvoorbeeld deel te nemen aan het frituurfeest dat manlief voor hem en zijn vrienden organiseerde. (Want dat lag ook nog in de vriezer…) Daarnaast is het voor mij wel de bedoeling om hier lang mee bezig te zijn en dat wordt gemakkelijker als ik er niet al te rigide mee omga.
Tenslotte was er nog een fijne zondag. We wandelden als gezin langs het meer naar de kinderboerderij. Het kleine meisje vond het varken en de schaapjes best leuk maar niet te dichtbij graag! Ik nam een cappucino op het terras en toen wandelden we weer terug. Een perfecte zondagmiddag met 12.571 stappen.
Als je het tot hier nog helemaal gelezen hebt zeg ik: DANKJEWEL! Dan sluit ik het stukje met de mededeling dat ik vanochtend 3,7 kilo lichter was als afgelopen woensdag. Dat zal heus allemaal water zijn maar het voelt toch lekker.