Het is alweer even geleden dat ik heb geschreven.
Met het stilvallen van de stukjes is de progressie op gebied van de weegschaal ook gestagneerd. Dat is bijzonder frustrerend. De laatste tijd heb ik dan ook veel last van mijn eigen drukke hoofd. Gedachten, twijfels, nieuwe ideeën, weerleggingen tuimelen over elkaar heen.
Het is nog niet goed genoeg.
Maar je bent al ver gekomen.
Ik moet strenger zijn en niks lekkers meer kopen.
Het werkt voor jou beter als je dagelijks wel wat lekkers kunt nemen om het langer vol te houden. Je moet dan alleen niet de hele reep op eten..
Ik heb een nieuw plan nodig.
Nee. Je moet het oude plan uitvoeren.
10.000 stappen, 3L water, 2000 kcal, 8 uur slaap.
Het hoeft niet ingewikkelder dan dat te zijn.
Ik weet niet wat ik moet doen om mijn doel te halen.
Dat is niet waar. Je weet het heel goed, je moet het DOEN.
Discipline Didi!
Gadver. Wat een vies woord.
Maar wat als je je doel (nog minimaal 15 kg eraf) niet haalt? Wat dan?!
Stilte.
Mijn 35e verjaardag leek me een goede aanleiding om het schrijven weer op te pakken en daarnaast heb ik het beloofd aan een leerling. En belofte maakt schuld.
Maar laat ik dan eens de positieve punten onder elkaar zetten.
Daar gaan we.
1. Ik ben nu ongeveer 16 kg lichter dan op mijn 34e verjaardag.
2. Ik ben nu ongeveer 30 kg lichter dan bij de geboorte van mijn dochter.
3. Ik kan ongeveer twee kledingmaten kleiner aan.
4. Mijn taille en buikomvang zijn allebei ongeveer 12 cm minder.
5. Ik kan veel soepeler bewegen. Wandelen, traplopen, dansen, fietsen. Het gaat allemaal makkelijker.
6. Ik kan burpees doen. Het is zwaar en ik vervloek het, maar het was vorig jaar geen optie.
7. Ik kan stukjes hardlopen/joggen.
8. Ik kan het beginnetje van een wall wal; 3 stapjes op mijn handen.(Zoek maar op.)
9. Ik heb de laatste tijd veel PR’s gehaald op de deadlift, squat, shoulder press, clean, snatch. Mijn techniek is nog niet geweldig maar ik vind het leuk en als ik de techniek onder de knie krijg zou ik er wel goed in kunnen worden denk ik.
10. Ik klim regelmatig samen met mijn dochter in een of ander speeltoestel en we glijden van de glijbaan.
En daar was het allemaal toch om te doen.
Trouwe lezer, dankjewel!
Ps. Extra shout-out naar de leerlingen die je met hun vriendelijkheid, originaliteit of eigenheid eraan herinneren waarom je ook alweer docent wilde worden.